Mooie afscheidsteksten overlijden

22 mooie afscheidsteksten overlijden, voor als je een liefste mist

Hoe schrijf je mooie afscheidsteksten bij overlijden? Wat is een mooie rouwkaart tekst?

De onderstaande mooie afscheidsteksten kunnen je hiervoor inspiratie geven.

Deze rouwgedichten en afscheidsteksten kunnen steun bieden in rouw, bruikbaar zijn als rouwkaart tekst, bij een uitvaart of tijdens een condoleance.

Nieuw bestaan

Ogen spraken krachtig
Handen gaven rust

Woorden waren eerlijk
Een hart vol levenslust

Maar de allermooiste sterren
Ook die moeten soms gaan

Te groot voor dit leven
Door naar een nieuw bestaan

Auteur: Lief Leven

Je naam

Ik heb je naam in het zand geschreven,
maar de wind liet jou naam daar niet staan.

Ik heb je naam in het hout gesneden
Maar de boom heeft zich van jouw naam ontdaan

Ik heb je naam op een teen geschreven
Maar de tijd heeft jouw naam doen vergaan

Ik heb je naam in mijn hart gesloten
En jouw naam blijft daar voor eeuwig staan

Auteur: onbekend

Ik mis je

Ik mis je nu,
ik mis je straks,
ik mis je elk moment.

Ik mis je juist,
met kerst nog meer,
omdat je niet meer bij me bent.

Ik zie je stralen aan de hemel,
als de allermooiste ster.

En voel jouw warmte in mijn hart,
al ben je nog zo ver.

Auteur: onbekend

 

Nooit meer

Nooit meer je stem.
Nooit meer je lach.
Nooit meer samen genieten
van een mooie dag.

Je handen hebben voor ons gewerkt,
je hart heeft voor ons geklopt.
Om wat je was, zijn we dankbaar,
om je heengaan treuren wij.

Niets is meer hetzelfde in ons leven
Maar het houden van jou
en alle herinneringen zijn gebleven…

Auteur: onbekend

Bewolkt en regenachtig

Een prachtig afscheid
een dankbare terugblik
maar evengoed voorbij.
Liefdevolle woorden
een bemoediging voor later
maar desondanks stil.
Een leegte zo onvoorspelbaar
een verdriet nog bodemloos.

En je gaat verder en verder…

Je weet dat eens
de herinneringen je verwarmen als de zon.
Ze je hart doen glimlachen
en de liefde die je voelt
je kracht geeft.
Maar vandaag
is het bewolkt en regenachtig.

Auteur: Jolande Broens

 

En toen was het stil

En toen was het stil
heel diep in mij
het werd koud en leeg
zonder jou aan mijn zij
en toen was het stil

moest ik alleen verder gaan
alleen, zonder dat jij naast me
zou staan

maar in die diepe stilte
zal ik je dragen
de mooie herinneringen
zullen nooit vervagen

want in die diepe stilte
op dat plekje, zo apart
zal jij voor altijd verder leven
in de kern van mijn hart

Auteur: onbekend

Melodie

Soms zwijgt de muziek, maar is het lied nog niet ten einde.
De ongespeelde noten blijven zweven in de lucht,
de ongezongen woorden veranderen in een zucht.
Een zucht van verdriet en gemis,
van alles wat niet meer is,
en nooit meer komen zal.

Maar in de verte klinkt zacht een melodie,
een melodie van herinneringen, van alles wat geweest is en nooit verdwijnen zal.

Een melodie van hoop en liefde, die de weg plaveit.
De lange, hobbelige weg die we moeten gaan, totdat alle tranen zijn geschreid.

Auteur: onbekend

Al wat was

Als de ziel dan op een dag
het lichaam weer verlaat
en terug mag reizen naar het licht
en weer naar huis toe gaat

Na een leven vol met lessen
over liefde en verdriet
over pijn, over successen
over alles wat een leven biedt

Is daar opeens een stilte
een leegte, groot gemis
en ben ik intens dankbaar
voor al wat was, maar niet meer is

Auteur: Carola de Koning

Mooie afscheidsteksten overlijden

Bij jouw afscheid
blijven woorden hangen
tussen stilte en gemis.

Mooie afscheidsteksten overlijden
zijn slechts draden
waarmee we proberen te weven
wat nooit echt verdwijnt.

En toch, in die kleine zinnen,
ademt jouw leven verder.

Auteur: Pieter van Beek

Wil je zelf schrijven?

Het Liefste Schrijfprogramma begeleidt je met zachte schrijfoefeningen die je helpen helderheid en rust te vinden, op jouw manier en in jouw tempo.

 

Opgevouwen

Het afscheid klopt
haast breekbaar klein
op de deur van ons verdriet
ze vraagt of we er klaar voor zijn
maar ach, dat weet ik niet

we lopen met elkaar naar buiten
mijn tranen komen achteraan
een kleine stoet van rouw en liefde
met in haar handen
jouw bestaan

wie je was en hoe je leefde
wat je voelde, wat je deed
wie je liefhad en beminde
wat je raakte, wat je speet

meer dan ooit is dat dicht bij me
alle woorden zijn gezegd
jij hebt je leven opgevouwen
en binnenin mijn hart gelegd

het afscheid wenkt
we moeten verder
maar nog even houd ik in
en in flits van een seconde
voel ik iets van een begin

ik strijk de rimpels van jouw warmte
door de pijn van mijn gemis
en voel dat al wat we ooit waren
voor altijd
heel dicht bij me is.

Auteur: Margreet Jansen

Uitgezwaaid

we zwaaien mensen uit
ons leven
zonder het vooraf te weten
‘was gezellig’
‘zie je gauw’
‘welterusten’
‘ik van jou’
en wat voelde als een komma
blijkt uiteindelijk een punt
we zwaaien uit
zonder te weten
omdat je soms
niet weten kunt

Auteur: Merel Morre

Na dit leven

Na dit leven blijf je leven
in een lach en in een zucht

in muziek, in een gedachte
en in water, wind en lucht

in wie je lief had blijf je leven

en in de meeuwen boven zee
in de bomen, in het gras

overal iets achterlaten
van je ziel die hier eens was

in wie je liefhad blijf je leven.

Auteur: Josina Mink

Tot die tijd

Ooit zie ik je weer
Dat weet ik in mijn hart
Dan hebben we terug gesprekken
Of lachen we samen hard

Dan dans ik weer met jou
En hebben we alle tijd
Voel ik jou weer in mijn armen
En ben ik je niet kwijt

Tot die tijd zal ik je missen
Zal ik dromen over jou
En je dan steeds weer vertellen
Hoeveel ik van je hou

Auteur: onbekend

Het kan niet

Het kan niet
dat je zomaar weggaat
en niet meer terug komt.

Er is zoveel dat we
elkaar nog moeten zeggen.

Zoveel om te omarmen.
En al die liefde die waar jij was
nu alleen maar leegte vindt.

Het kan niet
Dat je zomaar weggaat.

Auteur: Kris Gelaude

Waar zal je zijn?

Waar zal je zijn?
In het geheim van de sterren
waar we samen naar kijken
of misschien in het lied van de wind?
En als het lente wordt
in die zeldzame tint, teer en kortstondig
bloeiend als de kerselaar.

Waar zal je zijn,
als ik zwijgzaam van verdriet,
opnieuw je voetstappen hoor
en hoe je zachtjes de deur sluit zoals gewoonlijk?
En toch, wij vinden je niet.

Misschien heb je ergens iets achtergelaten,
een briefje, zomaar in een la,
met een voorzichtig bericht.
Dat je er straks wel zal zijn,
omringend op jouw manier,
maar onaantastbaar voor ziekte en pijn.

We zullen je, net als voorheen,
bij je naam blijven noemen.
Alleen wat zachter, hoewel stilte zelden zo hard valt.
De dingen staan roerloos
en jouw plaats aan tafel was nimmer zo leeg.

Maar knipoog of leg even je hand op mijn schouder,
wanneer je een ogenblik aan mijn zij loopt.
Want dood kan je niet blijven.
Daarvoor had je te innig lief.

Auteur: Kris Gelaude

Afscheid nemen

Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in goede gedachten
ter herinnering.
Is verwijlen bij een leven
en stilstaan bij de pieken van vreugde en pijn.

Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat van waarde is
om niet te vergeten.
Leven is vanaf de geboorte
voortdurend afscheid nemen.

Is moeizaam de draden losmaken
en uit het spinrag van de belevenissen
loskomen
en achterlaten
en niet kunnen vergeten.
Het risico nemen van de graankorrel
om vruchten voort te brengen
loshaken om verder te gaan
zichzelf verliezen om zich te vinden.
Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven.

Men leert het nooit.

Auteur: Ward Bruyninckx

Afscheid

Jij bent onvergetelijk geworden
in mijn leven.
Jij zult altijd in mijn gedachten zijn.
Ik zal nog van je dromen
en je stem nog horen.
Ik kan niet begrijpen
dat jij weg bent, voorgoed.
Jij bent onvergetelijk geworden
in mijn leven
Jij zult altijd met mij meegaan
op de levensweg.
Ik zal altijd heimwee naar je hebben.
Ik had je langer willen vasthouden.
Ik had je nog zoveel willen vragen.
Jij blijft een litteken
in mijn bestaan.
Jij blijft een teken
van liefde in mijn leven.
Jou gedenkend zal ik groeien
en krachtig worden.
Ik zal vol levensmoed verder gaan.
Jij onzichtbaar bij mij.

Auteur: Marinus van den Berg

Wat je in je hart bewaart

Wie je in je hart bewaart
Die raak je nooit meer kwijt
Wat wij samen hebben meegemaakt
Staat geschreven in de tijd
Wat wij samen beleefd hebben
Worden mooie herinneringen
Zij blijven in ons hoofd bestaan
De grote en kleine dingen
Met ieder van hier had jij wel wat
Een band soms zo speciaal
En nu wij je al zo missen
Is het zo onwerkelijk allemaal
Maar trots zijn wij op wie jij was
En voor ons altijd zal zijn
Denken aan jou als de wind straks waait
Bij elk straaltje zonneschijn
Bij de regen die op ons gezicht neerdaalt
Als een kus zacht op onze wang
Dan voelen wij de vreugde die jij hier gaf
Jouw hele leven lang
Herinneringen komen en gaan
gevangen in onze tijd
Maar wat je in je hart bewaart
Dat raak je nooit meer kwijt

Auteur: Leonita Gerssen

Zo was je hele leven

Stil ben je van ons heengegaan
Je hebt altijd voor ons klaargestaan
Geborgenheid en liefde heb je ons gegeven
Zo was je hele leven
Je was een schat voor ons allen
Je te moeten missen zal ons heel zwaar vallen

Auteur: onbekend

Langzaam afscheid

Langzaam ben je van ons weggegleden
elke dag een beetje meer.
Telkens werd je weer iets ontnomen,
de papa/mama van vroeger was je niet meer.
Wij zagen heel goed je stille verdriet,
maar helpen konden wij je niet.
Het is een gemis, een stille pijn,
dat je nooit meer bij ons zult zijn.

Auteur: onbekend

Mijn kind

Daar waar ik je droeg
heb ik je begraven
vlak onder de stilte
van mijn bestaan

en toen mijn hart vroeg
om bij me te blijven
liet je me los
en ben je gegaan

nu houd ik je vast
en ik ken je
gewend je

er is geen einde
of begin

je naam geef ik terug
aan de wind
en het water

ik adem je uit
en ik adem je in

altijd
overal.

Auteur: Margreet Jansen

Afscheid nemen

Afscheid nemen,
betekent achterblijven,
omringd door stilte en gemis.
Verdriet dat nergens onderkomen vindt.
Een teder aanraken van dingen
die onontvreemdbaar zijn.

Dat woord, die plek
en de herinneringen
vol warmte en innigheid,
zoals de dagelijkse jas
die op een stoel bleef hangen
en herbergt wat er niet meer is.

De kamer wordt een schrijn
van pijn en hunker
naar oneindigheid.
Want alle armen zijn te kort
om voor altijd
het liefste te omarmen.

Auteur: Kris Gelaude