Ben je onlangs je liefste moeder verloren? Gecondoleerd met het verlies van je moeder.
Hieronder vind je een overzicht van 20 korte gedichten bij het overlijden van een moeder.
De teksten en gedichten kunnen steun bieden in rouw, maar ook worden gebruikt op uitvaarten, condoleances of rouwkaarten.
Wij hopen dat de woorden je steun geven, of dat jij het aan anderen kunt bieden.
Vroeger zei je: “Ik leef zo graag”,
Nu was je moe, en verdien je het om eindelijk te rusten:
“Dag lieve ma, bedankt en welterusten.”
Auteur: onbekend
Het leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren
Troost is dat jij er was
uren, dagen, jaren.
Auteur: Herman van Veen
Soms mis ik je stem, je warmte, je lach,
Zonder jou voelt alles anders, dag na dag.
Ik denk aan je raad, een draad die me leidt,
Jouw woorden gaven kracht in elke strijd.
In elke nieuwe stap voel ik jouw licht,
Dat fluistert: “Ik ben bij je, verlies me niet uit ’t zicht.”
Auteur: onbekend
Zelfs op latere leeftijd bleef je zorg altijd klaar,
Met handen en woorden vol liefde, die hielpen jaar na jaar.
Je kookte mijn lievelingskost, steeds met een lach,
En in jouw keuken was ik geborgen, dag na dag.
Toch proef ik je warmte in elke herinnering die bloeit,
Jouw moederhart leeft voort, hoe mijn ziel ook weer groeit.
Auteur: onbekend
Een moederhart dat is van goud
omdat ze altijd van je houdt.
In goede maar ook in slechte tijden
staat ze met raad en daad terzijde.
Dan slaat opeens het noodlot toe
en kan je nooit meer naar haar toe.
Nu zul je steeds in gedachten
op haar antwoord moeten wachten.
Toch ben ik dankbaar met een lach
voor alle liefde die ze gaf.
Je bent ver weg maar toch dicht bij
Je zal voor altijd mijn lieve moeder zijn.
Auteur: onbekend
Je moeder blijft je moeder,
zo eigen en vertrouwd.
Je wilt haar niet graag missen,
omdat je van haar houdt.
Maar eens dan komt de dag,
dat je haar moet laten gaan.
Je verstand zegt dat het goed is,
maar in je ogen pinkt een traan.
Je weet, eens zal het gebeuren.
Je weet, eens zal zij er niet meer zijn.
Je weet, die leeftijd is er naar,
maar toch een periode is voorbij.
Auteur: onbekend
Ik heb mijn moeder niet verloren,
daarvoor gaf ze mij teveel.
Wat ze zei, dat blijf ik horen.
Van wat ik ben is zij een deel.
Ik kom haar overal nog tegen,
in wat ik doe en wat ik laat.
Zij was en blijft voor mij een zegen,
waarvan het spoor nog steeds verdergaat.
Auteur: onbekend
Nooit was iets teveel
jij bezat zoveel liefde
en wij kregen allemaal ons deel.
Er valt nu een groot gat
op de plaats waar eens
onze dierbare moeder en oma zat.
Jij blijft altijd in onze harten voortbestaan
ook al is het heel erg moeilijk
zonder jou verder te gaan.
Auteur: onbekend
Een moeder sterft altijd te vroeg
al wordt ze nog zo oud.
Je bidt dat God haar sparen zal,
omdat je van haar houdt.
Maar als de jaren knellen gaan,
zij ziek wordt, moe en oud.
Bid je dat God haar halen zal,
omdat je van haar houdt.
Auteur: onbekend
Moeders geven leven
moeders geven kracht
moeder blijven geven
liefde, die elke pijn verzacht
en als ze heengaat onverwacht
blijft ze toch voor altijd in je hart
dat is het wonder, haar troost en grootste kracht.
Auteur: onbekend
Superheld wat zullen we jou missen.
Ons grote voorbeeld is heengegaan.
Maar wat jij ons hebt geleerd
en hebt gegeven,
zal voor altijd voortbestaan.
We vieren jouw leven,
ondanks de tranen.
Ondanks de pijn.
Omdat jij onze moeder was.
Omdat jij ons leerde sterk te zijn.
Auteur: liefleven. com
Mam, toen ik
aan je ziekbed
jouw koude hand
in mijn warme
handen nam
werd jij het kind
en ik de vrouw
die wilde dat ze jou
kon geven datgene
wat je haar eens gaf:
leven.
Auteur: Ida Vos
Er zijn vaak van die dagen
dat ik veel aan je denk,
de gedachte niet kan verdragen
dat je er ooit niet meer bent.
Dat ik je niet meer kan zeggen
hoeveel ik om je geef,
je niet meer uit kan leggen
waarom ik wenste dat je bleef.
Maar nu het zover is,
blijf in de geest bij mij,
maak dan, ondanks dat ik je mis,
van daaruit mij weer blij.
Auteur: onbekend
Zijzelf was als de zee, maar zonder stormen.
Even blootshoofds en met een brede voet.
Rijzend en dalend op haar vloed,
als kleine vogels op haar schoot gezeten,
konden wij lange tijd haarzelf vergeten,
rustend en rondziend en behoed.
Haar stem was donker en wat hees
als schoven schelpjes langs elkander,
haar hand was warm en stroef als zand.
En altijd droeg zij om haar bruine hals
dezelfde ketting met een ronde maansteen,
waar in een neevlig blauw een kleine gele maan scheen.
Voorgoed doordrongen door haar kalm geruis
waren wij steeds op reis en altijd thuis.
Auteur: M. Vasalis
Nooit meer je stem.
Nooit meer je lach.
Nooit meer samen genieten
van een mooie dag.
Je handen hebben voor ons gewerkt,
je hart heeft voor ons geklopt.
Om wat je was, zijn we dankbaar,
om je heengaan treuren wij.
Niets is meer hetzelfde in ons leven
Maar het houden van jou
en alle herinneringen zijn gebleven…
Auteur: onbekend
Moeder
Haar ogen waren blauw, haar haren grijs
ze zei dat ze maar weinig dingen wist
maar wat ze zei, was zo gerijpt… zo wijs
wel duizendmaal heb ik gedacht: dat is ‘t!
de hoog’re dingen speelden bij haar mee
zij zag het leven in een ander licht
zo stond ze ook te kijken naar de zee
‘n glimlach op haar nobele gezicht
zo kunnen bomen in het landschap staan
in volle rust en helemaal compleet
zo is ze ook die avond doodgegaan
en nooit vergeet ik wat zij voor me deed
Mama
Mama is het woord
waar het leven mee begint
mama is het woord
dat hoort bij ieder kind
een woord om zacht te zeggen
niet om luid te schreeuwen
het hoeft niets uit te leggen
en gaat door alle eeuwen
mama is het woord
waar de mensheid mee begint
mama is een ander woord
voor liefde.
Auteur: Toon Hermans
Zie hier 37 mooie andere gedichten van Toon Hermans bij het overlijden van je liefste.
Mama, ik fluister je naam en voel een warme gloed,
Jouw liefde gaf me kracht, schonk me hoop en moed.
Je droogde mijn tranen, stond naast me in elk gevecht,
Zonder jouw stem voelt de wereld niet langer echt.
In elk lied dat ik hoor, proef ik je tedere lach,
Alsof je nog hier bent, een lichtje in mijn dag.
De pijn is groot, maar je liefde blijft me dragen,
Nu voel ik je nabij, in vreugde én bij vragen.
Auteur: onbekend
Als ik ’s nachts huil, mis ik jouw kalme woord,
Een fluisterend lied dat mijn wanhoop doorboort.
Je wees me de weg door het woelige leven,
Met zorg en begrip, altijd bereid te vergeven.
Nu loop ik alleen, zonder jouw arm om me heen,
Maar in de wind voel ik je liefde, sereen.
Ik koester elke herinnering die in mijn hart drijft,
Zo blijft je licht altijd stralen, alsof je naast me blijft.
Auteur: onbekend
Mama, jouw glimlach schijnt nog na in mijn bestaan,
Alsof je zegt: “Mijn kind, ik laat je nooit alleen gaan.”
Je leerde me van kleine dingen oprecht te genieten,
Met jou aan mijn zij kon elke zorg voorbijschieten.
Auteur: onbekend
