Het lijkt erop dat het schrijfprogramma bij je past, al voelt het misschien nog iets te vroeg om eraan te beginnen.

In wat je hebt gedeeld klinkt een openheid naar binnen. Alsof je, hoe pijnlijk ook, bereid bent om te luisteren naar wat er in jou leeft.

Toch voelt het ook alsof je verdriet nog heel dichtbij ligt. Alsof er weinig ruimte is naast alles wat je nu draagt. Dat is niet goed of slecht, het laat alleen zien dat jouw hart misschien nog meer ruimte nodig heeft.

Gun jezelf dit. Ook al kun je dit wellicht nog niet voorstellen: er zal een moment aanbreken waarop je beetje bij beetje meer ruimte zal voelen in je gevoelens. Dat je een stap vooruit wilt, op een natuurlijke manier.

Wanneer dat moment komt, is ons schrijfprogramma hier nog steeds. Wachtend om je te begeleiden op jouw unieke schrijfreis over liefde èn verdriet.

Mocht je wel voelen dat je het een kans wilt geven, dan mag dat natuurlijk ook. Start het programma, voltooi een aantal schrijfmomenten en kijk vervolgens of je door wilt gaan.

Als het nog te vroeg blijkt te zijn, kun je stoppen wanneer je wilt. Je ontvangt dan je aankoopbedrag terug.

Kijk hieronder alvast welke schrijfmomenten je kunt verwachten, of geef het een kans en zie wat het je brengt 🤎

Alsof er na ieder schrijfmoment een last van mijn schouders viel. Ik heb gehuild, gelachen en mij verbonden gevoeld tot met mijn man en mijzelf.
Lisa (28)
Ik heb de tijd genomen voor het programma en het pas vele maanden later afgerond. Ik vond het echt een ‘schrijfreis’ dat mij heeft helpen ontdekken wat ik nodig had in mijn rouwproces.
David (59)
Ik heb altijd moeite gehad met het uiten van mijn gevoel. Mijn hoofd zit altijd vol met gedachten, maar in mijn beleving zonder emoties. Het programma heeft mij geholpen om tot een diepere laag te komen. Ik heb daardoor niet alleen veel geleerd over mijn verdriet, maar ook over mijzelf.
Raoul (34)
Mijn therapeut raadde het programma van Liefste aan, maar ik was een beetje sceptisch. Ik zag niet in hoe schrijven mij zou kunnen helpen in mijn gemis. Achteraf ben ik zo dankbaar dat ik het heb afgerond. Het gemis blijft, maar het vrijuit schrijven over aspecten waar ik vaak zelf niet aan zou hebben gedacht heeft voor een enorme opluchting gezorgd, en wil ik blijven doen.
Nadia (48)