Gedichten troost bij overlijden

Vandaag mis ik je,
Nog meer dan ik gisteren al deed.
Vandaag voel ik dat
jouw armen mij verwarmen.
Je bent altijd dichtbij,
dat is wat ik zeker weet.

Ik mis jou nog iedere dag mijn schat.
Maar wat ben ik dankbaar,
dat ik jou in mijn leven heb gehad!

Auteur: Lief leven

Zolang je blijft hopen
kan iedere stap
in het donker
alleen maar een stap
naar het licht zijn.

Auteur: Kris Gelaude

Ik mis je
heen en weer
en halverwege
overal mis ik je

Ik zoek je
in gister, morgen en vandaag
overal zoek ik je

Ik vind je
terug en lief en mooi
overal vind ik je

Ik bewaar je
waar je maar wilt
overal bewaar ik je
altijd.

Auteur: Margreet Jansen

Vandaag voelt als gebroken wit
heel bescheiden
stil en klein

afstand houdt ons in de greep
terwijl je juist dichtbij wil zijn

geen lieve kus, geen open armen
die omhelzen en verwarmen

tranen die je niet kunt drogen
schouders die niet troosten mogen

maar de liefde,
ach de liefde
de liefde huilt en lacht en bidt

ze danst zichzelf van hart tot hart
in een warm gebroken wit

ze vult de ruimte
met een glimlach
die ons zoekt en vindt en raakt

liefde is dat ene woord
dat verbindt
en zachter maakt.

Auteur: Margreet Jansen

Ik ben je niet verloren,
zo noemt men dat misschien,
maar ik weiger dat te horen,
omdat ik hoop je weer te zien.

Auteur: Martin Gijzemijter

Jouw naam is gehoord, is verteld, is geboren
werd een verhaal, een gedicht, een gebed
jouw naam wordt aan het begin
én het einde
voor altijd op de kaart gezet

We vertellen je naam
aan de mensen op straat
aan de vogels, de bomen, de zee
en het kind van de wind
dat niets vraagt en niets vindt,
draagt jou voorgoed met zich mee

Auteur: Margreet Jansen

Als het leven tegenzit, als er even niets meezit,
verdriet en pijn om de hoek komt kijken
weet dan dat ik niet weg zal gaan,
en bij je zal blijven om je de hand te reiken.

Jouw verdriet kan ik niet wegnemen
en ook niet de pijn van het gemis
maar ik wil je laten weten dat ik voor je wil zijn
een luisterend oor, voor alles wat er is

Auteur: onbekend

Er was niemand zoals jij,
en hoe erg ik je ook mis,
ik ben zo dankbaar en blij,
dat die herinnering er is.

Auteur: Martin Gijzemijter

wie heeft de lichtjes van de boom gedoofd?
wie heeft de ballen weggehaald?
wie heeft met niets ontziende nuchterheid
het einde van de romantiek bepaald?

wie heeft de kerststal ingepakt,
de uitgebloeide kerstster weggedaan?
was ik dat zelf? waarom
liet ik de lichtjes nog niet even aan?

wie heeft de lichtjes in mijn blik gedoofd?
dat was ik niet, dat deed het leven!
maar in de duisternis bleef één kaars staan.
zo werd mij per vergissing toch een licht gegeven.

ik leg mijn hand beschermend om de vlam
zodat de vrieskou van de eenzaamheid hem niet zal doven.
het is de vlam van hopen op de zon,
waarin ik, dwalend in de nacht, toch blijf geloven.

Auteur: onbekend

Vecht niet tegen tranen,
hoe pijnlijk ze ook voelen.
Je hebt ze nu eenmaal nodig,
om je hart weer schoon te spoelen.

Auteur: Martin Gijzemijter

Tijd heelt
geen wonden
tijd leert
je leven
met verdriet
en wachten
zeer geduldig
tot je weer
schoonheid ziet
en tot
de tederste
herinneringen
zo diep vertakt zijn
in je ziel
dat ze
die zere plekken
kunnen overgroeien

Auteur: Kris Gelaude