Gedichten overlijden Toon Hermans

37 mooie gedichten van Toon Hermans bij het overlijden van je liefste

Toon Hermans

Toon Hermans ondervond in zijn kleurrijke leven verschillende tegenslagen.

Het overlijden van zijn vader toen hij twaalf jaar was, de tweede wereldoorlog en het overlijden van zijn vrouw Rietje toen zij slechts 65 jaar oud was.

Het zal mede daarom zijn dat zijn teksten en gedichten troost en inspiratie na het overlijden van liefste.

Hoewel Toon Hermans niet per se rouwgedichten schreef, worden zijn teksten en gedichten tot vandaag de dag nog veel gebruikt op uitvaarten, condoleances of rouwkaarten.

Hieronder vind je een overzicht van 37 door hem geschreven ‘rouw gedichten’.

Toon Hermans schreef verschillende teksten gedichten bij overlijden

Al wat sterft zal bloeien

De bomen komen uit de grond

en uit hun stam de twijgen

en iedereen vindt het heel gewoon

dat zij weer bladeren krijgen

we zien ze vallen op de grond

en dan opnieuw weer groeien

zo heeft de aarde ons geleerd

dat ál wat sterft zal bloeien.

Als je echt van iemand houdt

Als je echt van iemand houdt

Iemand alles toevertrouwt

Een die echt weet wie je bent

Ook je zwakke plekken kent

Die je bijstaat en vergeeft

Een die ‘naast’ en ‘in’ je leeft

Dan voel je pas wat leven is

En dat liefde geven is.

De Boom

Dag lieve boom, ik heb je nog gekend

toen je geen blad meer had en eenzaam en verlaten

op deze plek te sterven stond,

ik weet nog hoe ik je hier vond

en dat we samen praten.

 

Nu heb je jou weer opgericht

in regen en in zonnelicht,

vol weelderige kleuren,

nu sta je feestelijk en blij

te stralen in de groene wei

om mij weer op te beuren

Zonder jou

Een dag zonder jou

kun je geen dag meer noemen

Een dag zonder jou

is een dag zonder licht

En dáárom is zo’n dag

geen gezicht

Het huis is leeg en koud

als ik je stem niet hoor

De tafels, de stoelen en het bed

het stelt geen moer meer voor

Een boom zonder takken

’n hemel zonder blauw

M’n lief, dat is een dag

zonder jou

Cirkel

Ik heb gezocht

gevonden en verloren

en weer opnieuw gezocht

totdat ik het weer vond.

Een mens wordt zoveel meer

dan eens geboren

en voor wie zoekt

is op ’n dag de cirkel rond

'n Beetje

Sterven doe je niet ineens,

maar af en toe een beetje

en alle beetjes die je stierf,

’t is vreemd, maar die vergeet je,

 

het is je dikwijls zelfs ontgaan,

je zegt ik ben wat moe,

maar op een keer dan ben je aan

je laatste beetje toe

Leeftijd

De ene mens leeft

maar een jaar of zeven,

de andere honderd

en geen centje pijn,

soms denk ik,

als ik nadenk over leven,

ik had ook die van zeven

kunnen zijn.

Eeuwigheid

Ik voel dat liefde

groter is dan leven

en uitstijgt

boven plaats en tijd.

Soms zag ik

in je ogen even

‘n glimlach

van de eeuwigheid.

Zee

Ik wil alleen zijn met de zee,

ik wil alleen zijn met het strand,

ik wil mijn ziel wat laten varen,

niet mijn lijf en mijn verstand.

 

Ik wil gewoon een beetje dromen

rond de dingen die ik voel

en de zee, ik weet het zeker,

dat ze weet wat ik bedoel.

 

Ik wil alleen zijn met de golven,

‘k wil alleen zijn met de lucht,

ik wil luist”ren naar mijn adem,

ik wil luisteren naar mijn zucht.

 

Ik wil luist’ren naar mijn zwijgen,

daarna zal ik verder gaan

en de zee, ik weet het zeker,

zal mijn zwijgen wel verstaan.

Wonderlijk mens

Kijk naar de mens

en zie het wonder in hem

Zie je het niet

kijk dan nog eens

en nog eens

en nog eens

en als je goed kijkt

kun je het wonder zien in hem.

Het beweegt

het spreekt

het kijkt

het luistert

het lacht

en het raakt je aan

en het zegt iets van liefde.

Zoiets groots als een mens

moet voorbestemd zijn

voor iets dat van een andere,

hogere orde is

dan het leven op aarde.

Kijk naar de mens

en zie het wonder

Vandaag

Vandaag is de dag

hij komt maar één keer

morgen dan is het

vandaag al niet meer.

Niet zeuren, geniet

van het leven, het mag.

Maar doe het vandaag

want vandaag is de dag.

Alles is heimwee

Alles is heimwee

wolken en water

alles is heimwee

naar vroeger – naar later

vroeger is over

later – een ster

gisteren is oud

en morgen nog ver.

Dank u

Ik heb gehuild, gelachen en gevochten

Ik lag in warme bermen en in gladde bochten

Ik hief het glas, het viel in duizend scherven

Ik wist de grijze hemel

Toch weer blauw te verven

Ben blijven pogen

Al verbranden al mijn schepen

Ik heb gebaald, gefaald

En heb hem vaak geknepen

Er was applaus en ik werd heftig uitgefloten

Maar als ik ga dan zeg ik Dank U

Ik heb genoten

Als de stilte komt

Nu ‘t rouwrumoer rondom jou is verstomd,

de stoet voorbij is, de schuifelende voeten,

nu voel ik dat er ‘n diepe stilte komt

en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten.

En telkens weer zal ik je tegenkomen,

we zeggen veel te gauw: het is voorbij.

Hij heeft alleen je lichaam weggenomen,

niet wie je was en ook niet wat je zei.

Ik zal nog altijd grapjes met je maken,

we zullen samen door het stille landschap gaan.

Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,

raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond

Zullen ze stilstaan, de rivieren

En de vogels en de dieren

Als de liefde niet bestond

 

Als de liefde niet bestond

Zou het strand de zee verlaten

Ze hebben niets meer te bepraten

Als de liefde niet bestond

 

Als de liefde niet bestond

Zou de maan niet langer lichten

Geen dichter zou meer dichten

Als de liefde niet bestond

 

Nergens zouden bloemen staan

En de aarde zou verkleuren

Overal gesloten deuren

En de klok zou niet meer slaan

 

Als de liefde niet bestond

Dan was de hele vrijerij bedorven

De wereld was gauw uitgestorven

Als de liefde niet bestond

 

Als de liefde niet bestond

Zou de zon niet langer stralen

De wind zou niet meer ademhalen

Als de liefde niet bestond

 

Geen appel zou meer rijpen

Zoals eens in het paradijs

Als wij elkaar niet meer begrijpen

Dan is de wereld koud als ijs

 

Ik zou sterven van de kou

En m’n adem zou bevriezen

Als ik je liefde zou verliezen

Er is geen liefde zonder jou

Hand moeder en bloem kort gedicht overlijden moeder

Dood

‘k Heb voor de dood al meer dan eens

een lief gedicht geschreven

ik neem hem wel eens op m’n schoot

hij hoort zo bij het leven

 

ik weet hoe bang ik was als kind

wat heb ik ‘m geknepen

hij was m’n vijand, nu mijn vrind

nu heb ik hem begrepen

 

hij heeft mij zijn geheim verteld

en zo ben ik m’n angst ontgroeid

voor mij is hij een open veld

waar hemelhoog het voorjaar bloeit

Handen

Dit zijn mijn handen

Hou ze vast

en blijf een beetje hier

 

Dit zijn mijn handen

Hou ze vast

Het zijn er samen vier

 

Twee handen, ach, wat moet ik er mee

Vier is veel meer, veel meer dan twee

 

Dit zijn mijn handen

Hou ze vast

En blijf een beetje bij me

God

Wij geloven dat U de Heer bent

van leven en dood.

Die gedachte geeft ons hoop.

Maar als we iemand

die ons dierbaar is verliezen

hebben we geen antwoord.

Laat ons, Heer,

ons leven in uw handen leggen

en leer ons telkens weer

‘Uw wil geschiede’ zeggen

Leven

Je kunt gezond of ziek zijn

je kunt het alle twee

belangrijk is alleen de vraag

die luidt: wat doe j’er mee ?

Leven is geen zaak van jaren

van ‘wat je viert’ of ‘wat je lijdt’

ergens is het nog iets anders

dan alleen een zaak van tijd.

Leven is geen zaak van jaren

leven heeft een diepere zin

je kunt het voelen aan het einde

en ook een beetje bij ‘t begin.

 

Laatste uren

De laatste uren voor het einde,

dan wordt die grote wereld klein,

is plotseling alles onbeduidend,

tot aan het laatste beetje pijn.

Wat wij zo indrukwekkend vonden,

verliest zijn glans,

verliest zijn zin,

maar achter de gesloten ogen,

glanst een gigantisch groot begin

Kunst

Het leven schenkt je

lieve blije mooie dagen

soms sta je duidelijk

bij het leven in de gunst.

Als het je goed gaat

hoor je zelden iemand klagen

maar met de droeve dagen omgaan

da’s de kunst.

Zwijgers

Ik ga steeds meer geloven in de zwijgers

en niet in wie op de parade staan

niet in de ‘hebberds’ en de ‘krijgers’

die met de prijzen strijken gaan.

Maar in wie nooit zijn opgevallen

ik dacht dat dáár een leven leeft

dat boven woorden en getallen

iets van de échte waarheid heeft

Zonder

Ga nooit weg zonder te groeten,

ga nooit heen zonder een zoen.

Wie het noodlot zal ontmoeten,

kan het morgen niet meer doen.

Loop nooit weg zonder te praten,

dat doet soms een hart zo pijn.

Wat je ’s morgens hebt verlaten,

kan er ’s avonds niet meer zijn.

 

Korte gedichten Toon hermans bij afscheid en overlijden

Toon Hermans schreef ook kortere rouwgedichten die worden gebruikt bij afscheid en overlijden. Hieronder zie je een overzicht van 12 van zijn rouw gedichten.

 

Zoals de dag

Zoals de dag

uit de nacht

treedt het leven uit de dood

er is liefde

die niet sterft.

Je sliep zo stil vannacht

Je sliep zo stil vannacht

de zon kon het niet weten

dat jij zo vreedzaam en zo zacht

de ochtend zou vergeten

Eeuwig

Ik was verbaasd, verliefd, verrukt,

ik heb je als een bloem geplukt.

Eeuwig zul je bloeien want

ik heb je in mijn ziel geplant.

Liefde

Omdat er liefde is

bestaat er geen voorbij

in alle eeuwigheid

ben jij.

Verder

Verder van de wereld weg

elke dag een beetje

dichter naar de hemel toe

Elke dag een treetje

Het leven lief

Ik heb het leven lief, de mensen en de dieren

De zeeën en rivieren, ik heb het leven lief

Ik heb het leven lief, de bergen en de dalen

De warme zonnestralen, ik heb het leven lief

Een vriend

Je hebt iemand nodig stil en oprecht

die als het erop aankomt voor je bidt of voor je vecht.

Pas als je iemand hebt die met je lacht en met je grient

dan pas kun je zeggen: ‘k heb een vriend

 

Lichtje

Hij schreef een klein gedichtje

het had niet veel om handen.

Maar het had iets van een lichtje

dat in het donker brandde

 

Waar je ook bent

Waar je ook bent

Ik zou het niet weten

Niet in afstand of tijd meten

Maar ik heb je bij me

Diep in mij

Daarom ben je zo dichtbij

Ongehoord

Wat ik niet zeggen kan

en niet kan schrijven

zal ergens diep in mij

toch bij me blijven

Ongehoord

maar in een lieve duisternis

verbergt zich iets

dat meer dan woorden is

Rust

Te zijn, bij wie er niet meer zijn,

heel diep in je gedachten

en niet met woorden lang en luid,

kan af en toe een stille pijn verzachten,

er gaat een wonderlijke rust van uit

Zien

Het leven heeft mij dag aan dag,

heel duidelijk laten blijken,

de mooiste dingen die je ziet,

die zie je, zonder te kijken.

Ze blijven bij je bovendien,

je hebt ze met je hart gezien.

Bij het overlijden van een moeder

Mama

Mama is het woord

waar het leven mee begint

mama is het woord

dat hoort bij ieder kind

 

een woord om zacht te zeggen

niet om luid te schreeuwen

het hoeft niets uit te leggen

en gaat door alle eeuwen

 

mama is het woord

waar de mensheid mee begint

mama is een ander woord

voor liefde.

 

Hand moeder en kind kort gedicht overlijden oma moeder of kleinkind

Moeder

Haar ogen waren blauw, haar haren grijs

ze zei dat ze maar weinig dingen wist

maar wat ze zei, was zo gerijpt… zo wijs

wel duizendmaal heb ik gedacht: dat is ‘t!

de hoog’re dingen speelden bij haar mee

zij zag het leven in een ander licht

zo stond ze ook te kijken naar de zee

‘n glimlach op haar nobele gezicht

zo kunnen bomen in het landschap staan

in volle rust en helemaal compleet

zo is ze ook die avond doodgegaan

en nooit vergeet ik wat zij voor me deed