Zoek je gedichten bij overlijden door dementie? Het verliezen van een geliefde op deze manier is intens en ingrijpend, vaak een afscheid dat zich al over een lange periode uitstrekt. Namens team Liefste willen we je heel veel sterkte wensen en je condoleren met dit verlies.
De 17 gedichten over dementie hieronder kunnen een bron van troost zijn in je rouw, en ook goed passen bij een uitvaart, condoleance of rouwkaart.
Of het nu gaat om dementie of een ander verlies: schrijven kan een bron van troost zijn. Voor wie een vader of moeder is verloren, heeft Liefste een programma dat stap voor stap helpt om ruimte te maken voor verdriet en liefde.
Een glimlach verdween, een traan verscheen,
dementie liet ons machteloos staan alleen.
Toch is er troost in elke dag,
vanwege de liefde die jij je hele leven gaf.
Auteur: onbekend
Het doek is gevallen
Het licht is gedoofd
Jouw geest was verloren
Maar je ziel is nu vrij
Auteur: onbekend
Beetje bij beetje moesten we je verlaten
we konden niet zo goed meer met je praten
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder en oma van vroeger was je niet meer
Maar nu je voorgoed bent heengegaan
zeggen wij “Dank je” voor al wat je hebt gedaan
Auteur: onbekend
Als golven die zich terugtrekken gaan,
zo zagen wij je langzaam staan.
De branding week, de kracht verdween,
maar in de diepte bleef je één.
En als de zee weer tot rust komt,
weet ik: jouw ziel heeft haar thuis gevonden.
Auteur: liefste.nu
Niet in één keer, maar stukje voor stuk,
verdween je zacht, er was geen terug.
Een lege blik, een stille lach,
een schaduw van wie je vroeger zag.
Nu is je lijden eindelijk klaar,
je geest bevrijd, je ziel daar.
Auteur: onbekend
Dementie nam stukje bij beetje jouw tijd,
herinneringen raakten kwijt.
Toch bleef je glimlach, zacht en fijn,
een teken dat je het fijn vond om bij ons te zijn.
Auteur: onbekend
Je ogen, eens zo helder licht,
werden een spiegel zonder gezicht.
De tijd ontnam je naam, je stem,
maar niet het vuur dat brandde in hem.
Auteur: liefste.nu
Niet in één keer,
maar stukje voor stuk.
Verdween wie je was,
kwam nooit meer terug.
Nu is er stilte,
je taak is gedaan.
Je leven was liefde,
dat blijft voortbestaan.
Auteur: onbekend
Je geest ging verloren,
je lichaam bleef hier.
We keken nog vaak,
maar zagen niet meer.
Nu is er vrede,
het lijden voorbij.
De mens die jij was,
blijft altijd bij mij.
Auteur: lieste.nu
Langzaam maar zeker
ontglipte je ons,
werd steeds minder lichaam,
enkel glimlach en traan
uit ogen die keken
al over de grens
en toen moest je gaan.
Ik wist niet
dat dood
zo zachtjes zou komen,
zo wezenlijk vredig,
geen sprong in de diepte
maar meer een verglijden,
een zachtjes wijken.
Even mochten wij nog
in jouw vrede verblijven,
toen moesten wij terug,
terug naar het leven,
wat deed dat pijn.
De diepte die gaapte
aan onze kant.
Auteur: Yvonne van Emmerik
Je viel als herfstbladeren, stuk voor stuk,
geen weg meer voorwaarts, geen terug.
Toch bleef de stam, zo sterk, zo groot,
de wortels diep, voorbij de dood.
En wie nu luistert naar de wind,
hoort hoe jouw liefde verder zingt.
Auteur: Janine van Dongen
Als je ouder wordt
en niet meer ziet waar je bent,
als je mensen hoort,
maar ze niet echt meer herkent,
als je toch blijft strijden
om bij ons te blijven en te leven,
dan hopen wij dat je nu
de eeuwige rust is gegeven.
Auteur: liefste.nu
Dementie was een stille strijd,
een langzaam vallen, dag voor dag.
Je verloor je woorden, verloor je naam,
maar nooit de liefde die bleef bestaan.
Nu is die strijd voorgoed gedaan,
jouw ziel mag eindelijk verder gaan.
Auteur: liefste.nu
Langzaam verloor je woord voor woord,
de stilte werd een nieuw akkoord.
Je ogen keken zonder naam,
maar in hun glans bleef liefde staan.
Nu rust je uit, de strijd voorbij,
de ziel bevrijd, de geest weer vrij.
Auteur: onbekend
We namen afscheid, veel te vroeg,
toen jouw geheugen scheuren sloeg.
Twee keer verloren, en toch nabij,
jouw warmte reist nog steeds met mij.
Auteur: onbekend
Met dementie verdween je langzaam heen,
een lege blik, een stilte om je heen.
Toch bleef je bij ons, soms heel even,
een glimlach gaf nog zoveel leven.
Auteur: onbekend
Langzaam ging je,
dag na dag.
Woorden verdwenen,
stil werd je lach.
Nu is er vrede,
de strijd voorbij.
Jij blijft voor altijd,
een deel van mij.
Auteur: onbekend
Niet de rouw gedichten gevonden die je zocht? We maakten ook de onderstaande verzamelingen van afscheidsteksten en gedichten bij overlijden:
Wil je meer weten over onze programma’s?