Wat de reden van je bezoek op deze pagina ook is, het is waarschijnlijk dat jij of een naaste een partner heeft verloren. We wensen je daarom veel liefs toe!
We hebben in het onderstaande overzicht mooie gedichten en teksten verzameld die passend zijn na een overlijden van een partner of echtgenoot.
In het bijzonder dank voor Sabine Nijland, zij heeft veel van de onderstaande rouwgedichten geschreven.
Morgen, als iedereen opstaat
zul jij er niet meer zijn
de stilte die jij nalaat
is een oorverdovend schreeuwende pijn.
Morgen, als iedereen opstaat,
ik de gordijnen wegschuif, ’t eerste licht binnenlaat,
is de zon die op mijn gezicht schijnt,
kil en vaal, want jij zult er niet meer zijn.
Want áls ik morgen opsta,
het licht binnenlaat, de stilte hoor die jij nalaat,
ben jij er niet, die vrolijk mij begroet met jouw lach,
ben jij er niet, die teder mij omhelst en wakker kust uit de nacht,
ben jij er niet, die kleur en glans geeft aan mijn dag.
Is er een morgen, zal ik opstaan?
Omdat iedereen zegt: ‘Het leven gaat door?’
Voor wie, waarom, waarvoor?
Mijn leven is stil komen te staan
sinds ik jou verloor.
Auteur: Sabine Nijland
Waar ben jij naartoe gegaan?
Jij, die mij zo eigen bent
wie heeft jou van mij losgesneden
jij, die mij zo tot in mijn diepste vezels kent?
Waar ben jij naar toegegaan?
Jij, met wie ik zo ben verweven,
– gerafeld, gescheurd is nu mijn bestaan –,
jij, die kleur en glans gaf aan mijn leven.
Waar ben jij naar toe gegaan?
Jouw bestaan:
’n rimpeling in stil kabbelende waterstromen;
nu heeft de wind je meegenomen,
is jouw aardse lichaam in vuur vergaan tot stof en as;
niets zal ooit nog hetzelfde zijn, omdat jij hier was.
Waar ben jij naartoe gegaan?
Auteur: Sabine Nijland
Het klopt niet
dat je weg bent
En ik alleen
op deze dag
Het klopt niet
Rozengeur
en maneschijn
Wij – en niet meer
samenzijn
Al die hartjes
Liefdesdromen
Onze toekomst
ons ontnomen
Liefde die ik niet
meer geven kan
Het leven: er klopt
niets meer van
Maar nog steeds
klopt mijn hart
voor jou
Dus zorg ik
voor mijn hart
Zoals jij dat
zou doen
Liefdevol als
de droom
van toen
Auteur: Catharina de Riet – Neven.
Mijn liefde is vervlogen,
heel zachtjes uitgeblust.
Geen hand meer op de mijne,
geen mond meer die mij kust.
Geen lachje in de verte,
geen hand meer door mijn haar.
Niet meer samen zitten
en kijken naar elkaar.
Er vallen nu geen woorden,
er is geen ergernis,
Maar nu weet ik uit ervaring
hoe eenzaam, eenzaam is.
Auteur: Ans van de Berg
Het is zo moeilijk, maar dat wist je,
je niet meer voelen doet mij pijn.
Mijn hart, mijn hele wereld mist je,
bedankt dat ik bij jou mocht zijn.
Auteur: Martin Gijzemijter
Geef me een droom
om met je te praten
over van alles
wat voor ons belangrijk is.
Geef me een droom
om je aan te raken,
om je te voelen
en gevoeld te worden.
Geef me een droom
om met je te lachen,
al is het om onzin,
als het ons maar vrolijk maakt.
Geef me een droom
om naar je te kijken
en om in je ogen
de liefde te zien.
Geef me een droom
om samen te lopen,
een uurtje, een eindje
als het maar samen is.
Geef me een droom
om met je te slapen
en later glimlachend
wakker te worden,
omdat je er was.
Auteur: Loes den Hollander
Er was geen tijd om gedag te zeggen,
toen de dood je overviel,
geen tijd om mijn hand in de jouwe te leggen,
je te zeggen hoeveel ik van je hield.
Maar jij, die mijn leven zin en betekenis hebt gegeven,
die mij kent als de jouwe, zo intens verweven,
jij bent in mijn hart geklommen en daar zal ik je begraven,
niet in de kille aarde, maar waar ik je met liefde kan laven.
Voor altijd, onuitwisbaar staat je naam geschreven in mij,
voor altijd, onverwoestbaar verbonden, zijn wij.
Ik zal je vinden in de diepste, donkerste duisternis,
daar waar de ziel kan zien wat voor het oog onzichtbaar is.
Voor altijd.
Auteur: Sabine Nijland
Ik zag het leven uit jou wegglijden,
in één adem, één zucht ging je heen.
Voorbij de pijn, ’t strijden en lijden,
blijft enkel je lichaam – gebroken aardewerk, leem –
dat ik zo liefhad, zo heb gekend en bemind,
dat mij omarmde, verstrengeld, verweven,
waar ik in wegkroop, door jouw warmte omgeven,
dit geschonden lichaam, waarin ik jou nu niet meer vind.
Maar in de eenzame leegte, zie ik je ogen – ze kijken mij aan;
in de doodse stilte, hoor ik je stem, zacht fluisterend mijn naam;
en in het verlangen en schrijnend gemis
weet ik dat onze liefde meer dan louter herinnering is.
Auteur: Sabine Nijland
Wist je dat je ook steun kunt vinden in jouw eigen stem, in jouw eigen woorden?
Met onze 30-daagse schrijfreis verwerk je verdriet op jouw tempo, met liefdevolle en krachtige schrijfoefeningen die je helpen je emoties een plek te geven.
