Gedichten bij overlijden opa

17 gedichten bij het overlijden van een opa

Een opa verliezen is vaak een ingrijpende gebeurtenis. Hij was degene met verhalen, met grapjes of met de stille aanwezigheid die zoveel betekende. Het is dan ook niet vreemd dat veel mensen op zoek gaan naar woorden die houvast geven. Een gedicht overlijden opa kan helpen om gevoelens te verwoorden en herinneringen tastbaar te maken.

Of je nu een persoonlijk opa gedicht bij overlijden wilt schrijven of inspiratie zoekt in bestaande gedichten over het overlijden van opa, de onderstaande teksten kunnen steun en herkenning geven in een tijd van gemis of helpend zijn voor een afscheid of rouwkaart.

Een gedicht bij het overlijden van opa kan helpen om herinneringen en liefde tastbaar te maken. Of je nu zelf een gedicht schrijft of troost vindt in bestaande gedichten over het overlijden van opa, woorden kunnen steun geven in een tijd van gemis.

Daarom is er een schrijfprogramma voor iedereen die zijn vader verloor, om stap voor stap ruimte te maken voor verdriet en liefde.

Zo dichtbij

De klok van opa tikt nog door,

al klopt zijn hart hier niet meer voort.

Elke slag herinnert mij,

aan tijd met hem, zo dichtbij.

 

Auteur: onbekend

Leeft in mij

Opa’s snoepje uit de la,

een knipoog, grapje, altijd daar.

Nu stil, maar toch niet echt voorbij,

want alles wat je gaf leeft in mij.

 

Auteur: liefste.nu

 

Leeft nog

Ik wou dat ik bij opa was

Waar hij dan ook is

Even vragen hoe het gaat

En zeggen dat ik ‘m zo mis

 

Al was het maar vijf minuten

Om te kijken of hij gelukkig is

En hem de groeten doen van oma

Zeggen dat iedereen nog veel om hem geeft

 

Dan denk ik maar aan vroeger

En weet dat hij gelukkig is geweest

Al is hij dan niet meer bij me

Mijn opa leeft nog steeds

 

Auteur: onbekend

Bij opa thuis

Je stoel staat leeg,

maar draagt nog warmte.

Ik durf hem niet te verplaatsen,

alsof je straks weer komt zitten.

Daar lag je krant,

gevouwen op de rand.

Daar hing je bril,

nog dampend van het leven.

Het huis is stil nu,

maar in elke kamer

fluistert jouw aanwezigheid

zachter dan stilte zelf.

 

Auteur: onbekend

Wat gemeen is de dood

Opa u woont nu in de hemel
Boven de wolken, vlakbij de zon
Opa ik wil niet dat je weg bent
Ik wou dat je hier blijven kon

Opa in mijn hartje doet het pijn
En de tranen blijven rollen
Ik mis samen met jou lachen
Je gekke grapjes en met jou dollen

Opa kon je soms nog kijken
Bij zwemmen, dansen of bij ons thuis
En opa geef je dan ook een teken
Zoals die vlinder in ons huis

Opa kon ik nog maar even
Bij je kruipen op je schoot
Opa ik ga je heel erg missen
Wat gemeen is de dood

 

Auteur: bundeltjegemis. nl

Hand moeder en bloem kort gedicht overlijden moeder

Lieve opa

Lieve opa in de hemel,

ik mis je elke dag.

je warme handen, je goede zorgen

je steun en je lach.

 

ooit zullen wij weer samen zijn.

dan wordt dat echt een groot feest.

en tot die tijd doe ik mijn best

en zorg dat je trots op mij

kan zijn geweest.

 

Auteur: Anouk Reimink

Toen je ging

Je dagen werden langzaam rond,

een levenswerk, gedaan waar je voor stond.

Je keek soms zacht en zei niet veel,

maar droeg de tijd zonder geschreeuw.

 

En toen je ging, was daar een rust,

een afscheid zonder drift of lust.

Voltooid, gezegd, misschien wel klaar,

maar toch een leegte, zwaar en waar.

 

Auteur: onbekend

Oppas

Als opa op ons paste,

dan was het nooit te laat.

We mochten langer spelen,

en hij deed vrolijk mee op straat.

 

Een spel, een lied, een grapje,

zijn ogen glansden blij.

Die dagen met mijn opa,

die draag ik altijd bij mij.

 

Auteur: onbekend

Handen

Je handen groot, getekend door de tijd,

ze droegen zorg, maar ook tederheid.

Ze bouwden, werkten, dag na dag,

maar streelden zacht als jij me zag.

 

Nu rusten ze, voorgoed tot stil,

maar in mijn hart doen ze wat ik wil.

Ze dragen mee, als stille kracht,

mijn lieve opa, dag en nacht.

 

Auteur: onbekend

Goud

Samen sterk
Van andere tijden
Toch zo veilig
en vertrouwd
Zo waren wij:
Jong en oud

Samen rijk
Verleden en toekomst
En dubbel genieten
van de dag
Gul gaf je tijd
en aandacht

Altijd een lach
Als je me zag
Gesneden uit
hetzelfde hout
Zo waren wij:
Jong en oud

Fundament
waarop ik
verder bouw

Bron van liefde
Band van goud

 

Auteur: Catharina de Riet-Neven

Hand moeder en bloem kort gedicht overlijden moeder

Voltooid leven

Je horloge tikt, maar jij bent stil,

de tijd gaat verder, zoals zij wil.

Toch hoor ik in dat zachte slaan,

de liefdevolle wijze waarop jij het leven hebt doorstaan.

Een leven rond, een cirkel klaar, je gaf ons liefde, jaar na jaar

en in ons hart blijf jij voor altijd daar.

 

Auteur: onbekend

Zondag bij opa

Op zondag stond er koffie klaar,

de kleinkinderen, allemaal daar.

En in dat kleine zondaglicht,

zag ik altijd jouw tevreden gezicht.

Je leven rond, je taak gedaan,

maar in ons hart blijf jij bestaan

 

Auteur: liefste.nu

Jouw handen

Je handen ruw, door werk getekend,

maar voor mij altijd zo vertrouwd.

Ze konden bouwen, dragen, troosten,

zo sterk en tegelijk zo oud.

 

Nu rusten ze, maar in mijn leven

blijf jij aanwezig, keer op keer.

Want alles wat jouw handen gaven,

draag ik in de mijne weer.

 

Auteur: Nicole Smit

 

 

Opa ster

Ik heb vannacht een ster uitgezocht

voor mijn opa die moest gaan

Een ster voor iemand zó bijzonder

dat hij eigenlijk alleen moest staan

 

Nu kijk ik naar de sterren

en huil ik naar de maan

Dan straalt daar weer die éne ster

dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan

 

Auteur: onbekend

Nooit meer

Nooit meer je stem.

Nooit meer je lach.

Nooit meer samen genieten

van een mooie dag.

Je handen hebben voor ons gewerkt,

je hart heeft voor ons geklopt.

Om wat je was, zijn we dankbaar,

om je heengaan treuren wij.

Niets is meer hetzelfde in ons leven

Maar het houden van jou

en alle herinneringen zijn gebleven…

 

Auteur: onbekend

Kostbare momenten

Kostbare momenten flitsen langs
Terwijl ik lig te bakken in de zon
Stiekem doezel ik wat weg naar daar
Waar mijn leven o zo fijn begon

Ik zie me wandelen met opa
Ik zie me zitten op zijn schoot
Het geluk straalt van me af
Maar nu is opa dood

Nooit meer opa’s volle aandacht
Nooit meer wandelen in de zonneschijn
Nooit meer giechelen van de pret
Nooit zal het meer hetzelfde zijn

Was ik nog maar even zoals vroeger
Was ik nog maar even klein
O, kon ik maar weer even
Opa’s kleine meisje zijn

Auteur: onbekend

Rust zacht

Je wilde liever bij ons blijven

maar de dood was veel te sterk

Je kon de pijn niet meer verdrijven

ondanks al jouw werk

 

Je hebt geploeterd en gestreden

zoals geen mens ooit strijden wou

Ben niet droef, maar wees tevreden

je bent weer samen met je vrouw

 

We hebben steeds van jou gehouden

in jouw leven lag de kracht

Waarop wij steeds ons leven bouwden

lieve opa, rust maar zacht

 

Auteur: Hermien Lok